Mürekkeple çalışmak, mürekkebin gördüğü hayali görünür kılmaktır, meşktir….
Mürekkep denetimi zor bir malzemedir. Uzun egzersiz süreçlerinde, usta-çırak rolleri sık sık yer değiştirir.
Mürekkebin kendi kendine akması, kağıda yayılması, tasarlanandan her zaman daha güzeldir.
Mürekkep, yaratıcılığın kalbine yolculuktur….
Meryem Arıcan
“…Mürekkep ve fırça arasındaki bu devingen dans, madde ve zihin, somut ve soyut arasındaki denge üzerine kurulu gizemli gücün gösterilmesi ya da sır edilmesi arasında yaşanan oyun gibi bir şeydir. Sezer Tansuğ’un Meryem için yazdığı gibi “bilinenden bilinmeyene, bilinmeyenden bilinene” doğru yapılan bir yolculuk, anlık vecdlerle fışkıran tinsel gücün madde üzerinde zahir olması, madenin bu mana üzerinden anlam kazanmasıdır. Anlık kararlarla ortaya çıkan bu kompozisyonlar, Meryem’in tinsel coşkuyu disipline etme ve yetkinliğe dönüştürme sürecinin örnekleri olmasının yanı sıra, Doğu ve Batı sanatlarına dair içselleştirdiği tüm bilgilerin bir mekanda buluşmasının pratikleri olarak var olurlar. Bir Çinli bilgenin yaptığı mürekkep desenleri ile Pablo Picasso’nun ürettiği baskılar arasında geçiş köprüsü kuran bu üretimler, mikro kozmoz varlığın, makro kozmozla kurduğu iletişimde, evrensel dili yakalama endişesine dayanmaktadır. Dört elementten oluşan maddenin (mürekkep), beşinci element olan ruhla birleşimi, meleklerin tuttuğu kalem gibi tılsım saçan fırça ile sağlanır. Resimle ressam arasında kurulan bu büyülü birleşme, bu dönem çalışmalarda ortaya çıkan bir figürle kendini iyice belli eder. İki kolunu açmış, dimdik duran bir kız figürü, Leonardo da Vinci’nin kutsal daireyi oluşturan insan desenini çağrıştırır. Meryem’in daha sonraki üretimlerinde de sık sık karşımıza çıkacak olan bu imge, etrafı çizgilerle kapatıldığında bir beşgene dönüşen mistik bir varlıktır.”
